Martin Kuipers

Ik ben Martin. Man van Mika, vader van Jurre en Silke. Zoon van Coby en Germ. Broer van Simone en Gerben. Gezin en familie zijn belangrijk voor me. Als jong jongetje vroegen mijn vriendjes mij of het niet gek was dat mijn vader de hele week van huis was. Als vrachtwagenchauffeur miste ik hem het grootste gedeelte van mijn kindertijd. Nu mis ik hem omdat hij in 2018 overleed. Maar dankbaar ben ik voor alles wat hij mij gegeven heeft, en ook voor wat hij mij niet gegeven heeft…

Een aantal jaren heb ik als mentor van studerende jongeren in het hoger beroepsonderwijs gewerkt. Daar merkte ik hoe gezinsverbanden soms grote impact op iemands leven kan hebben. Wat me vooral bezighield was de relatie met vaders. Strenge vaders, afwezige vaders, vaders die alles voor hun zoon al bedacht hebben…Ik kon met terugwerkende kracht zien hoe bijzonder mijn relatie met mijn vader was. Ik leerde veel van hem in zijn aanwezigheid, maar vooral ook in zijn afwezigheid. Ook als hij thuis was liet hij me dingen proberen als we aan het klussen waren, hij liet me op zijn gitaar spelen, zijn versterker gebruiken voor optredens op school…Zo veel ruimte en vertrouwen. Dat wil ik zelf als vader ook te geven aan onze zoon en dochter. 

Ik ben drie keer op het Hieros Gamos veld geweest. De verbinding met kinderen en ouders heb ik in zoveel workshops sterk gevoeld. Toen ons de vraag werd gesteld of wij wilden meewerken aan een Hieros Gamos Family festival, waarin dat ook fysieke vorm zou kunnen krijgen, was dat een grote Ja! en een grote eer. 

Een nieuwe stap in een richting die ik een aantal jaren geleden inzette. Het volgen van mijn hart. In dat pad heb ik afscheid genomen van zoveel zekerheden, van zoveel ‘normen’ en zoveel verhalen. Verhalen die ik mijzelf vertelde, waarin ik mij vastzette en zeker voelde. Toen ook de ‘vastheid’ van relatie en gezin ineens in een ander licht kwam te staan, heb ik mij zelf veel afgevraagd wat ik de kinderen aandeed door te scheiden van hun lieve moeder.

Ik vertrouw erop dat ik hen mag laten zien dat het volgen van je hart soms pijn kan doen. Dat als je integer bent en eerlijk naar jezelf – en ook naar anderen – dat zelfs zo’n pijnlijk proces goed kan verlopen. Mijn vader heeft dat proces nog meegemaakt. Hij zag mijn pijn en strubbeling, maar ook de moed om er doorheen te gaan. En hij zag de man die ik ben, in een nieuw leven met een nieuwe vrouw.

De grootste cadeaus die ik kreeg van mijn ouders zijn: vertrouwen, muziek en dans. Ik neem ze mee naar het veld van Hieros Gamos Family.

Canik

Mixcloud

Studio 441

Ecstatic Dance Leeuwarden

Scroll naar top